Daar ben ik weer. Ik heb nu een chatbox op mijn blog geplaatst. Nu kan iedereen met mij chatten via mijn eigen site. Ik heb in mijn leven nog nauwelijks gebruik gemaakt van chat. Ik zag wel kinderen met elkaar msn-en. Dat ging razendsnel, met veelvuldig gebruik van emoticons. Fervente chatters zijn er heel goed in om in hun taalgebruik het ontbreken van nonverbale communicatie te compenseren, niet alleen met emoticons maar ook met allerlei stopwoordjes en slang. Ik blijf toch de neiging houden om in keurig Nederlandse volzinnen te chatten.
Voor klanten is het handig en laagdrempelig om aan bibliotheekmedewerkers vragen te stellen via de chat. Helaas is Aladin niet meer, er kwamen maar heel weinig vragen. Het idee van een "chatyclopedie" blijft aantrekkelijk. De komende tijd ga ik kijken hoe bibliotheken omgaan met VR toepassingen en chatten met collega's via mijn pagina of gmail.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten